روزهای گرم تابستون دارن یکی یکی می گذرن و علی رغم همه گرمایی که دارن حتی برای من که خیلی گرمایی هستم لذت بخشن .

این روزا همه جا جشنه امروز که رفته بودم نمایشگاه نقاشی خط ،بین  راه دیدن شهر که چراغونی شده و آذین های شهر حس خوبی بهم میدادن.

همه شاد بودن بهانه ی این شادی فرقی نمی کنه مهم اینه که همه خوشحالن .

امروز وقتی از نمایشگاه برمی گشتم به دوستایی که تو گروه خوشنویسی دارم فکر می کردم واقعا دوستی با اونا از اتفاق های مهم زندگی منه که هم باعث پیشرفت من شدن و هم باعث آرامشم.

برام خیلی جالبه که در تمام مدت این یکسال هیچوقت هیچکدومشون از اون یکی بد نگفت همه از موفقیت های هم خوشحال بودیم همه تو شادی ها با هم بودیم و خداروشکر غصه خاصی نداشتیم که با هم شریک بشیم راستش این گروه علاوه بر اینکه دوست داشتنی هستند همیشه به خاطر رفتارشون برای من جالب و آموزنده بودندز

 همیشه از دبیرستان تا دانشگاه -چه وقتی کاردانی بودیم- چه حالا، همیشه وقتی یه گروه بودیم ، حتی یه گروه کوچیک باز هم پشت سر هم حرف می زدیم! شاید همیشه هم از پیشرفت هم خوشحال نمی شدیم و دوستی هامون ظاهر عمیق و باطن ضعیفی داشت شاید خیلی کم پیش اومده بود که با جرات رو دوستی کسی حساب کنم و ازش کمکی بخوام ( مخصوصا كمك فكري) حتی یه بار وقتی از یه دوستی کمکی خواستم رفتارش بعد از اون انقدر با من بد بود که صد بار خودمو سرزنش کردم که ای کاش کمک نخواسته بودم. و گاهی انقدر دوستی هامون سست بود که با کوچیکترین حادثه تارو پودش از هم جدا می شد.

امروز خیلی خوشحالم که دوستایی به این خوبی دارم که همیشه از روز اول برای پیشرفتم بهم کمک کردن ، خوشحالم که رفتار خوب اونا روی من هم تاثیر گذاشته و حتی به آرامش من کمک زیادی کرده.

این روزا به این نتیجه رسیدم که دوست خوب اونی نیست که تو مدت زیادیه میشناسیش یا ساعت های زیادی کنارش بودی ، دوست خوب اونیه که تو همون لحظه های کمی که در کنارش هستی در آرامشی  ، حرفای تو تو دل اون جاش امنه و اگه یه روزی دلت از این دنیا گرفت و حرفاتو بهش زدی نگران نمی شی که ازون حرف خصوصی دیگران هم با خبر بشن.

 دوست خوب اونی نیست که سر یه جعبه کادو میذاره و میره و انقدر دلش کوچیکه که حتی عروسیشم دعوتت نمی کنه ...

این پست فقط یه بهانه بود ، دلم می خواست اسم دوستایی که دوسشون دارم ، دوستایی که حضورشون به من آرامش و احساس امنیت می ده ، را اینجا بنویسم تا اگه یه روزی بی معرفت شدم و از یاد بردمشون ! با خوندن اینجا یادم بیاد که یه روزی یه آدمایی بودن که من چقدر بهشون افتخار می کردم و چقدر به خاطر حضورشون خدارو شکر می کردم.

دوستای خوبم : نسیبه، طیبه، حدیثه،سمانه و طاهره  از اینکه این یک سال با رفتار خوبتون کمکم کردید تا خودمو بهتر بشناسم و زودتر خودمو پیدا کنم ممنونم و از صمیم قلب دوستتون دارم.